Zuid Afrika deel 1

De wekker ging deze ochtend al vroeg af, precies om vijf uur. We stonden langzaam op en probeerden voorzichtig de kinderen wakker te maken. Gelukkig was Sophie al klaarwakker, waarschijnlijk door de spanning en de voorpret van de reis. Nadat we alle spullen hadden ingepakt en de koffers netjes in de auto hadden geladen, vertrokken we richting Schiphol.

Op de luchthaven aangekomen, gaven we de auto af bij de parkeerservice en liepen we door naar de bagage drop-off. Daar was het al behoorlijk druk, maar alles verliep zonder noemenswaardige vertraging. Daarna gingen we door de douane, waar gelukkig iedereen zonder problemen doorheen kwam.

Met dat achter de rug was er eindelijk even tijd om te ontspannen. We haalden koffie, maakten gebruik van een plaspauze, Koen kon nog even spelen en Sophie greep de gelegenheid aan om haar vriendinnen te appen. Zo begon onze reis in een ontspannen en gezellige sfeer, ondanks het vroege tijdstip.

met een kleine vertraging vertrokken vanaf Schiphol. De spanning en het enthousiasme die in de lucht hing — vooral bij de kinderen was merkbaar.

Sophie voelde de zenuwen letterlijk in haar buik; je kon aan alles merken dat ze het spannend vond. Koen uitte het op zijn eigen manier: hij werd juist heel druk en kon amper stilzitten van opwinding. Het was een levendig tafereel, nog voor we überhaupt in de lucht waren.

En dan dat magische moment… wanneer het vliegtuig versnelt en de wielen langzaam van de grond komen. Alsof je letterlijk loskomt van het alledaagse. Daar gingen we dan — op naar Afrika!

De vlucht verliep verrassend goed. Tien uur in een vliegtuig klinkt lang, maar dankzij een mix van entertainment hielden we het goed vol. De schermpjes in de stoelleuningen waren natuurlijk een hit, en ook de tablets deden goed dienst. Maar het waren vooral de kleine dingen die het verschil maakten: Anke had voor elk kind een koffertje klaargemaakt met puzzels, kleurpotloden, boekjes en natuurlijk wat lekkers. Een simpele, maar geweldige verrassing die de kinderen lekker bezig hielden.

Na een lange vlucht landden we uiteindelijk in Johannesburg. Meteen bij het uitstappen werden we begroet door een warme, klamme lucht – alsof je een deken van warmte om je heen kreeg. Het voelde ineens heel echt: we zijn er!

Het wachten op de koffers ging sneller dan verwacht en al gauw werden we opgepikt door een vriendelijke man die ons, na het ontvangen van een kleine fooi, steed behulpzamer werd. Ons hotel bevond zich gelukkig direct bij de luchthaven, dus we hoefden niet ver te reizen.

Eenmaal ingecheckt was het eerste wat we deden: douchen. Wat een verademing na zo’n lange reis! En daarna? Heerlijk onder de lakens, moe maar voldaan.

De kinderen vielen bijna meteen in slaap – vast dromend over alles wat ons de komende dagen te wachten staat.

Afrika, we zijn er. Het avontuur is begonnen!

Dag 2

Heerlijk geslapen, op naar het ontbijt om vervolgens op zoek te gaan naar onze huurauto.

Wat een bakbeest zeg....wel goed voorbereid op de Safari later deze vakantie

De eerste 250 kilometer verliepen soepel. De wegen waren prima begaanbaar, alles was duidelijk aangegeven en het was opvallend rustig op de weg. Toch viel het grote contrast met Nederland al snel op. Zodra we Johannesburg achter ons lieten, werd dit steeds zichtbaarder. Langs de kant van de weg lag veel afval en we passeerden verschillende sloppenwijken, zoals we die kennen uit armere delen van de wereld.

Onderweg maakten we een korte tussenstop. Zoals vaak op zulke plekken, verscheen er vrijwel direct iemand die een fooi vroeg om “een oogje in het zeil te houden” bij de auto. Na deze korte pauze vervolgden we onze route en naderden we de Abel Erasmus Pass. Daar werden we getrakteerd op een werkelijk adembenemend uitzicht — een landschap dat je even stil doet worden.

 

Nog een klein uur verder (het was toen rond 3 uur) voor wij bij onze eindbestemming kwamen. Deze eindbestemming wordt onze uitvalsbasis waarbij we vanaf dat punt alle bezienswaardigheden gaan bezoeken; Homes of Africa, een wild reservaat met luxe woningen. hierbij de link voor meer informatie -> Homes of Africa.

We zullen stoppen met nog meer foto's plaatsen van ons verblijf, maar o wat is het prachtig. En de kids hadden alleen nog oog voor het zwembad nadat ze eerst gekibbeld hadden over wie welke kamer wou.

 

Wederom tijd om op tijd te gaan slapen na het avondeten en morgen staat op de planning om te gaan paardrijden en daarna Hoedspruit te gaan ontdekken.

Dag 3

Vandaag was het dan zover, paardrijden de grootste hobby van de beide dames! Koen had er ook zin in en ik wist nog niet goed of dit iets is voor mij. Eerst allemaal een cap passen en toen konden wij samen met nog een ander gezelschap gingen wij ter paard de wildernis in.

Het was een tocht van 2 uur en ondanks dat Koen nog nooit had paard gereden deed hij het super. Zelf vond ik het zeker leuk om paardrijden te ervaren en dat in het buitenland,maar vond het toch vooral oncomfortabel.

Helaas weinig wilde dieren gespot, behalve enkele herten in de verte en spinnen en mestkevers. Wel op het laatst nog een schildpad gespot. Hopelijk spotten wij later deze week meer wilde dieren!

De rest van de ochtend even lekker zwemmen bij onze eigen woning en de middag staat in het teken van een bezoek aan het stadje Hoedspruit.

Hoedspruit is een klein stadje – of beter gezegd een dorp – dat een opvallend toeristische uitstraling heeft. Overal rijden safari-auto’s en minibusjes af en aan, wat direct de sfeer van avontuur en natuur uitstraalt.

We begonnen ons bezoek met een heerlijke lunch in de buurt van het Kamogelo Center, waar we even tot rust konden komen.

Daarna namen we een kijkje in een lokale winkel die sterk deed denken aan de Action – tot grote vreugde van de kinderen. Beiden kozen enthousiast een setje Pokémonkaarten uit als "souvenir".

Vervolgens deden we boodschappen om voor de komende dagen voldoende eten en drinken in huis te hebben. Later op de dag kookten we zelf een eenvoudige maar lekkere maaltijd. Aangezien we de volgende ochtend vroeg op pad moeten voor een bijzondere ontmoeting met olifanten, besloten we op tijd naar bed te gaan om goed uitgerust te zijn. Net voor wij naar bed gingen even op ons terras gekeken of wij nog enge wilde dieren tegenkwamen..

Dag 4

Olifanten! De dag begon vroeg – heel vroeg. De wekker ging al om kwart voor vijf en zowel wij als de kinderen hadden moeite om wakker te worden. De vermoeidheid van de afgelopen dagen en de lange reis zat duidelijk nog in ons lijf.

Om half zes moesten we vertrekken, dus het ontbijt namen we onderweg in de auto. In volledige duisternis reden we door het stille Hoedspruit, op weg naar onze bestemming: het Kapama Private Game Reserve.

Vanaf de ingang van het reservaat volgde nog een rit van bijna een half uur over onverharde wegen, nog steeds gehuld in het donker. Gelukkig begint de dag hier snel zodra de zon opkomt en naarmate het lichter werd, begon de omgeving langzaam tot leven te komen – het perfecte begin van een bijzondere ervaring.

De weg naar de olifanten was op zichzelf al een avontuur. Terwijl we over de zandwegen reden, ontvouwde de natuur zich langzaam om ons heen. Wie goed keek, kon al snel verschillende dieren spotten: bavianen die nieuwsgierig langs de kant zaten, zebra’s die rustig graasden en gnoes die in de verte voorbij trokken. Het voelde alsof we midden in een documentaire reden.

De olifanten die we bezochten, vormen een bijzondere groep. Elk van hen is om uiteenlopende redenen achtergebleven en kon zich niet meer aansluiten bij een wilde kudde. Hier krijgen ze de zorg en bescherming die ze nodig hebben. De beelden die we maakten zeggen eigenlijk alles — de foto's spreken voor zich.

 

Wat een fantastische ervaring was dit zeg!!

De olifanten zijn nogal schrikachtig dus vooral voor de kinderen was het een uitdaging om niet te snel te bewegen, niet te rennen en ook vooral niet te gillen, ze deden het super!

 

Na een korte uitleg en een welverdiende kop koffie konden we aan de terugreis beginnen. Langs de hoofdweg zagen we overal kleine zandwegen en onverharde paden die aftakten en uitnodigden tot avontuur. Op een gegeven moment besloten we zo’n zijpad in te slaan, nieuwsgierig naar wat er achter de bocht verscholen lag.

De weg werd al snel hobbeliger en een stuk uitdagender, maar juist dat maakte de rit bijzonder. Op deze afgelegen route werden we beloond met nieuwe ontmoetingen: zebra’s die ons pad kruisten en zelfs een paar schildpadden die rustig de weg overstaken.

Terug in de villa, namen we een welverdiend rustmoment. De kinderen doken achter hun schermen, terwijl wij genoten van een kop koffie en het uitzicht – een perfecte pauze, midden in het Afrikaanse landschap.

Halverwege de middag gingen wij nog op bezoek bij het Moholoholo Animal Rehabilitation Centre. Bij aankomst werden we verwelkomd door een gids die ons meenam in het verhaal van de plek: een opvangcentrum voor wilde dieren die door menselijk toedoen gewond, wees of om een andere reden niet meer in het wild konden leven.

Hoe verder we het terrein op liepen, hoe indrukwekkender de dieren werden. de luipaarden keken ons geïnteresseerd aan, gespierde katten lagen loom in het gras, maar hun ogen volgden alles. De gids vertelde dat ze niet meer konden worden uitgezet in het wild, maar dat ze hier een veilige plek hadden gevonden. Ze straalden nog steeds de kracht uit van echte roofdieren.

Bij de cheetahs zagen we een paar dieren op hun dooie gemak langs het hek lopen. Ze leken bijna fragiel vergeleken met de luipaarden, maar je zag de snelheid in elke beweging. Zeker toen de jongste kinderen daar rond begonnen te lopen, volgende de cheetahs

En dan, halverwege de route kwamen we bij de leeuwen. Alleen een enkel hek scheidde ons van deze indrukwekkende beesten. Zo anders dan in thuis — geen diepe greppels, geen meters afstand, geen glaswand. Alleen gaashekwerk. Het gegrom van een van de mannetjes trilde, een geluid dat je niet zomaar vergeet. Bij foto's maken moesten we goed opletten als we de camera door het hek heen duwde dat de leeuwen niet dichtbij kwamen.

Koen en Sophie stonden even stil, onder de indruk. je moest hier wel blijven opletten dat ze niet te dicht bij het hek kwamen. Je voelde bij alles dat deze dieren, ook al zaten ze in een opvangcentrum, hun wildheid niet kwijt waren. 

Aan het einde van de route kwamen we nog langs een aantal vogels. Roofvogels, en gieren. Interessant, maar om eerlijk te zijn na de intense ontmoeting met het grote wild voelde dit wat saai aan.

wederom indrukwekkende middag. Terug naar huis en tijd voor een pizza.

Dag 5

Vandaag was echt een relaxte dag voor ons gezin. Geen wekker, dus iedereen werd vanzelf wakker wanneer hij daar zin in had. Eerst rustig koffie in de tuin, terwijl om ons heen de natuur langzaam wakker werd. Geritsel in de struiken en vogels die allerlei geluidjes maakten.

Binnen werd eerst Sophie wakker, snel gevolgd door Koen. Na een lekker ontbijtje stapten we samen in de auto en reden naar het dorpje om wat boodschappen te doen. Morgen gaan we namelijk een hele dag naar het Kruger Park en we moeten ons al om vijf uur ’s ochtends melden bij een verzamelpunt. Daar wacht een privéchauffeur die ons de hele dag rond gaat rijden door het park. Super spannend!

Bij het tankstation was het weer een beleving; er komt iemand naar je toe om voor je te tanken én je ramen te wassen en dat allemaal voor de fooi .

Op de terugweg reden we met een kleine omweg door het wildreservaat en toen gebeurde het: een hele groep giraffen dook ineens voor ons op! Onze allereerste giraffen van deze reis. Wat een moment!

Eenmaal terug hebben we lekker geluncht en daarna natuurlijk gezwommen.

Straks gaan we nog gezellig uit eten met z’n vieren, maar daarna op tijd naar bed! Morgen begint het avontuur al héél vroeg!

Dag 6

De wekker ging vanochtend al om tien voor vier... en niet alleen wij, maar ook Sophie en Koen hadden grote moeite om wakker te worden. Iedereen lag nog helemaal in dromenland toen het tijd was om op te staan. Met kleine oogjes en veel geeuwen schoten we snel in onze kleren en poetsten we even vlug onze tanden. Daarna stapten we, midden in de nacht voor ons gevoel, in de auto op weg naar het verzamelpunt waar we Petros zouden ontmoeten — onze privéchauffeur voor vandaag.

Petros zou ons de hele dag meenemen naar en door het Kruger Park, op zoek naar wilde dieren tijdens onze allereerste échte safari. De kinderen vonden het al spannend om in het donker rond te rijden, helemaal wetend dat we straks allerlei wilde dieren van héél dichtbij zouden kunnen zien.

Hoe we deze ervaring precies moeten omschrijven? Eigenlijk zijn er gewoon geen woorden die recht doen aan wat we vandaag allemaal hebben beleefd. Alles wat we zouden opschrijven lijkt tekort te schieten bij hoe indrukwekkend het echt was. Maar we doen een poging!

Vanaf het moment dat we in de open safari-auto stapten, voelde het als een groot avontuur.

De frisse (vooral koude) ochtendlucht, het gebrom van de motor en het langzaam wakker worden van de savanne en ons zelf— het was allemaal magisch. Terwijl de zon langzaam boven de horizon opkwam en een gouden gloed over het landschap legde, reden we verder de wildernis in.

De zoektocht naar dieren begon meteen spannend. Vooral het speuren naar de grote katten, zoals leeuwen en luipaarden, voelde echt als een kat-en-muisspel. Soms moesten we geduld hebben en goed speuren tussen het hoge gras en de struiken. Het enthousiasme in de auto was groot,

zeker als Petros ineens stopte omdat hij in de verte iets had gespot. (Jammer genoeg staan de mooiste foto's op een andere camera, maar de beelden in ons hoofd zijn misschien nog wel mooier.)

En wat hebben we uiteindelijk veel gezien! We kwamen oog in oog te staan met indrukwekkende leeuwen, brutale hyena’s die langs de kant van de weg scharrelden, statige olifanten die vlak voor onze auto overstaken, nieuwsgierige giraffen, impala’s, luierende nijlpaarden in het water en prachtige zebra’s die met hun zwart-witte strepen perfect opgingen in het landschap. Ook zagen we roofvogels zweven in de blauwe lucht en groepen gnoes die over de vlakte trokken.

Het was werkelijk alsof we zelf in een natuurdocumentaire zaten, maar dan levensecht!

Aan het einde van de dag, moe maar ontzettend voldaan, reden we weer terug naar ons huis. We waren allemaal het erover eens: ondanks het vroege opstaan, de slaperige hoofden en de lange dag, zouden we dit zonder twijfel zó nog eens doen. Wat een onvergetelijke ervaring voor ons hele gezin!

Later deze vakantie gaan we nogmaals naar het Kruger Park, maar dan pas eind van de middag en gaan we daar dineren in het donker...spannend, we kijken er al naar uit!

Dag 7

Vandaag hadden we een heerlijke rustige dag op de planning. De kinderen waren (helaas) alweer rond half acht wakker. We hadden stiekem gehoopt op een beetje uitslapen na de drukke dag gisteren. Na een relaxed ontbijtje zijn we lekker gaan zwemmen, bijna tot aan de lunch.

Voor de lunch zijn we naar Hoedspruit gereden en hebben we gegeten bij Sleepers, een restaurant gevestigd in het oude treinstation van Hoedspruit.

Dit station maakte ooit deel uit van de spoorlijn die goederen en passagiers vervoerde tussen de landelijke gebieden en steden. Toen het treinverkeer hier afnam, werd het gebouw omgetoverd tot restaurant. Veel originele elementen, zoals de perrons en delen van de spoorrails zijn behouden gebleven.

’s Middags hebben we nog een keer lekker gezwommen en zo sloten we deze ontspannen dag met z’n vieren af.

Kijk voor de volgende dag naar deel 2 van dit reisblog!

Zuid Afrika deel 2